కథ
ఒకసారి భూమిపై సంచరిస్తున్న శివ పార్వతులు అమరావతి నగరంలోని ఒక అందమైన శివాలయానికి వచ్చి పాచికలాట ఆడటానికి కూర్చున్నారు. ఎవరు గెలుస్తారని పార్వతి ఆలయ పూజారిని అడిగింది. ఆలోచించకుండా పూజారి “శివుడు” అన్నాడు. ఆటలో పార్వతి గెలిచింది; నిర్లక్ష్యమైన ఆ సమాధానానికి కోపించి, పూజారిని బాధాకరమైన చర్మ వ్యాధితో శపించింది.
పూజారి చాలా కాలం బాధపడ్డాడు. ఒక రోజు స్వర్గం నుండి అప్సరసలు ఆలయానికి వచ్చి, అతని స్థితిని చూసి, పదహారు సోమవారాల వ్రతాన్ని ఉపదేశించారు: ప్రతి సోమవారం ఉపవాసం ఉండి శివుని పూజించడం, పదిహేడవ సోమవారం గోధుమ పిండి, నెయ్యి, బెల్లంతో చేసిన చూర్మాను సమర్పించి, పంచిపెట్టి, మిగిలినది ప్రసాదంగా తినడం.
పూజారి నిష్ఠగా వ్రతం పాటించి స్వస్థుడయ్యాడు. శివ పార్వతులు తిరిగి వచ్చి అతను ఆరోగ్యంగా ఉండటం చూసినప్పుడు, ఎలా అని పార్వతి అడిగింది; వ్రతం గురించి విని, తనకు దూరమైన తన కుమారుడు కార్తికేయుడు తిరిగి రావాలని తానే ఆ వ్రతం పాటించింది. అతను తిరిగి వచ్చి, ఆ రహస్యం ఏమిటని ఆమెను అడిగాడు.
విదేశాలకు వెళ్లిన ఒక ప్రియ మిత్రుడిని కలవాలని కార్తికేయుడు వ్రతం పాటించగా, ఆ మిత్రుడు ఇంటికి వచ్చాడు. ఆ మిత్రుడు వివాహం కోరుతూ తానూ వ్రతం పాటించాడు; ఒక రాకుమార్తె స్వయంవరంలో రాజ ఏనుగు అతని మెడలో వరమాల వేసింది, అతను రాజుకు అల్లుడై, తర్వాత రాజయ్యాడు.
కొత్త రాజు పదిహేడవ సోమవారం నైవేద్యం సమర్పించినప్పుడు, తనకు తగనిదని భావించి రాణి పాల్గొనడానికి నిరాకరించింది; ఆమె పశ్చాత్తాపపడి తానే వ్రతం పాటించే వరకు రాజభవనం నుండి వెళ్లగొట్టబడి కష్టాలు అనుభవించింది. పవిత్ర హృదయంతో పదహారు సోమవారాలు పాటించేవారు శివుని అనుగ్రహాన్ని పొందుతారని చెబుతూ కథ ముగుస్తుంది.
సాంప్రదాయ కథను మా స్వంత మాటల్లో చెప్పాం; కుటుంబాలలో మరియు పుస్తకాలలో చెప్పే కథల వివరాలలో తేడాలు ఉంటాయి.