കഥ
ഒരിക്കൽ ഭൂമിയിൽ സഞ്ചരിക്കുകയായിരുന്ന ശിവനും പാർവതിയും അമരാവതി നഗരത്തിലെ മനോഹരമായ ഒരു ശിവക്ഷേത്രത്തിലെത്തി ചൂതുകളിക്കാനിരുന്നു. ആരു ജയിക്കുമെന്ന് പാർവതി ക്ഷേത്രപൂജാരിയോട് ചോദിച്ചു. ആലോചിക്കാതെ പൂജാരി “ശിവൻ” എന്ന് പറഞ്ഞു. കളിയിൽ പാർവതി ജയിച്ചു; അശ്രദ്ധമായ ആ മറുപടിയിൽ കോപിച്ച അവൾ വേദനാജനകമായ ഒരു ത്വഗ്രോഗം വരട്ടെ എന്ന് പൂജാരിയെ ശപിച്ചു.
പൂജാരി ഏറെക്കാലം കഷ്ടപ്പെട്ടു. ഒരു ദിവസം സ്വർഗ്ഗത്തിൽ നിന്ന് അപ്സരസ്സുകൾ ക്ഷേത്രത്തിലെത്തി, അദ്ദേഹത്തിന്റെ അവസ്ഥ കണ്ട് പതിനാറ് തിങ്കളാഴ്ചകളുടെ വ്രതം പഠിപ്പിച്ചു: ഓരോ തിങ്കളാഴ്ചയും ഉപവസിച്ച് ശിവനെ പൂജിക്കുക; പതിനേഴാം തിങ്കളാഴ്ച ഗോതമ്പുമാവ്, നെയ്യ്, ശർക്കര എന്നിവകൊണ്ടുള്ള ചൂർമ നിവേദിച്ച്, അത് പങ്കിട്ട്, ബാക്കി പ്രസാദമായി കഴിക്കുക.
പൂജാരി വിശ്വസ്തതയോടെ വ്രതം അനുഷ്ഠിച്ചു, സുഖം പ്രാപിച്ചു. ശിവനും പാർവതിയും മടങ്ങിവന്ന് അദ്ദേഹം സുഖമായിരിക്കുന്നതു കണ്ടപ്പോൾ പാർവതി എങ്ങനെയെന്ന് ചോദിച്ചു; വ്രതത്തെക്കുറിച്ച് കേട്ടപ്പോൾ, അകന്നുപോയ തന്റെ മകൻ കാർത്തികേയൻ തിരികെ വരാനായി അവൾ തന്നെ അത് അനുഷ്ഠിച്ചു. അവൻ മടങ്ങിവന്ന് അതിന്റെ രഹസ്യം അവളോട് ചോദിച്ചു.
വിദേശത്തേക്ക് പോയ ഒരു പ്രിയസുഹൃത്തിനെ കാണാനായി കാർത്തികേയൻ വ്രതം അനുഷ്ഠിച്ചു; സുഹൃത്ത് നാട്ടിൽ തിരിച്ചെത്തി. വിവാഹം ആഗ്രഹിച്ച ആ സുഹൃത്തും പിന്നീട് വ്രതം അനുഷ്ഠിച്ചു; ഒരു രാജകുമാരിയുടെ സ്വയംവരത്തിൽ രാജകീയ ഗജം അവന്റെ കഴുത്തിൽ മാല ചാർത്തി; അവൻ രാജാവിന്റെ മരുമകനും പിന്നീട് രാജാവുമായി.
പുതിയ രാജാവ് പതിനേഴാം തിങ്കളാഴ്ചയിലെ നിവേദ്യം സമർപ്പിച്ചപ്പോൾ, അത് തനിക്ക് യോജിച്ചതല്ലെന്ന് കരുതി രാജ്ഞി പങ്കുചേരാൻ വിസമ്മതിച്ചു; പശ്ചാത്തപിച്ച് സ്വയം വ്രതം അനുഷ്ഠിക്കുന്നതുവരെ അവൾ കൊട്ടാരത്തിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കപ്പെട്ട് കഷ്ടതയിൽ കഴിഞ്ഞു. ശുദ്ധഹൃദയത്തോടെ പതിനാറ് തിങ്കളാഴ്ചകൾ അനുഷ്ഠിക്കുന്നവർക്ക് ശിവകൃപ ലഭിക്കും എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് കഥ അവസാനിക്കുന്നു.
പരമ്പരാഗത കഥ ഞങ്ങളുടെ സ്വന്തം വാക്കുകളിൽ പുനരാഖ്യാനം ചെയ്തത്; കുടുംബങ്ങളിലും പുസ്തകങ്ങളിലും പറയുന്ന പതിപ്പുകൾ വിശദാംശങ്ങളിൽ വ്യത്യാസപ്പെടുന്നു.