Ganga Stotram गंगा स्तोत्र

ശ്ലോകം 1

देवि सुरेश्वरि भगवति गंगे त्रिभुवनतारिणि तरलतरंगे।devi sureśvari bhagavati gaṃge tribhuvanatāriṇi taralataraṃge|

शंकरमौलिविहारिणि विमले मम मतिरास्तां तव पदकमले ॥ १ ॥śaṃkaramaulivihāriṇi vimale mama matirāstāṃ tava padakamale || 1 ||

ശ്ലോകം 2

भागीरथिसुखदायिनि मातस्तव जलमहिमा निगमे ख्यातः।bhāgīrathisukhadāyini mātastava jalamahimā nigame khyātaḥ|

नाहं जाने तव महिमानं पाहि कृपामयि मामज्ञानम् ॥ २ ॥nāhaṃ jāne tava mahimānaṃ pāhi kṛpāmayi māmajñānam || 2 ||

ശ്ലോകം 3

हरिपदपाद्यतरंगिणि गंगे हिमविधुमुक्ताधवलतरंगे।haripadapādyataraṃgiṇi gaṃge himavidhumuktādhavalataraṃge|

दूरीकुरु मम दुष्कृतिभारं कुरु कृपया भवसागरपारम् ॥ ३ ॥dūrīkuru mama duṣkṛtibhāraṃ kuru kṛpayā bhavasāgarapāram || 3 ||

ശ്ലോകം 4

तव जलममलं येन निपीतं परमपदं खलु तेन गृहीतम् ।tava jalamamalaṃ yena nipītaṃ paramapadaṃ khalu tena gṛhītam |

मातर्गंगे त्वयि यो भक्तः किल तं द्रष्टुं न यमः शक्तः ॥ ४ ॥mātargaṃge tvayi yo bhaktaḥ kila taṃ draṣṭuṃ na yamaḥ śaktaḥ || 4 ||

ശ്ലോകം 5

पतितोद्धारिणि जाह्नवि गंगे खंडित गिरिवरमंडित भंगे।patitoddhāriṇi jāhnavi gaṃge khaṃḍita girivaramaṃḍita bhaṃge|

भीष्मजननि हे मुनिवरकन्ये पतितनिवारिणि त्रिभुवनधन्ये ॥ ५ ॥bhīṣmajanani he munivarakanye patitanivāriṇi tribhuvanadhanye || 5 ||

ശ്ലോകം 6

कल्पलतामिव फलदां लोके प्रणमति यस्त्वां न पतति शोके।kalpalatāmiva phaladāṃ loke praṇamati yastvāṃ na patati śoke|

पारावारविहारिणि गंगे विमुखयुवति कृततरलापांगे ॥ ६ ॥pārāvāravihāriṇi gaṃge vimukhayuvati kṛtataralāpāṃge || 6 ||

ശ്ലോകം 7

तव चेन्मातः स्रोतः स्नातः पुनरपि जठरे सोऽपि न जातः।tava cenmātaḥ srotaḥ snātaḥ punarapi jaṭhare so'pi na jātaḥ|

नरकनिवारिणि जाह्नवि गंगे कलुषविनाशिनि महिमोत्तुंगे ॥ ७ ॥narakanivāriṇi jāhnavi gaṃge kaluṣavināśini mahimottuṃge || 7 ||

ശ്ലോകം 8

पुनरसदंगे पुण्यतरंगे जय जय जाह्नवि करुणापांगे।punarasadaṃge puṇyataraṃge jaya jaya jāhnavi karuṇāpāṃge|

इंद्रमुकुटमणिराजितचरणे सुखदे शुभदे भृत्यशरण्ये ॥ ८ ॥iṃdramukuṭamaṇirājitacaraṇe sukhade śubhade bhṛtyaśaraṇye || 8 ||

ശ്ലോകം 9

रोगं शोकं तापं पापं हर मे भगवति कुमतिकलापम्।rogaṃ śokaṃ tāpaṃ pāpaṃ hara me bhagavati kumatikalāpam|

त्रिभुवनसारे वसुधाहारे त्वमसि गतिर्मम खलु संसारे ॥ ९ ॥tribhuvanasāre vasudhāhāre tvamasi gatirmama khalu saṃsāre || 9 ||

ശ്ലോകം 10

अलकानंदे परमानंदे कुरु करुणामयि कातरवंद्ये।alakānaṃde paramānaṃde kuru karuṇāmayi kātaravaṃdye|

तव तटनिकटे यस्य निवासः खलु वैकुंठे तस्य निवासः ॥ १० ॥tava taṭanikaṭe yasya nivāsaḥ khalu vaikuṃṭhe tasya nivāsaḥ || 10 ||

ശ്ലോകം 11

वरमिह नीरे कमठो मीनः किं वा तीरे शरटः क्षीणः।varamiha nīre kamaṭho mīnaḥ kiṃ vā tīre śaraṭaḥ kṣīṇaḥ|

अथवाश्वपचो मलिनो दीनस्तव न हि दूरे नृपतिकुलीनः ॥ ११ ॥athavāśvapaco malino dīnastava na hi dūre nṛpatikulīnaḥ || 11 ||

ഫലശ്രുതി 12

भो भुवनेश्वरि पुण्ये धन्ये देवि द्रवमयि मुनिवरकन्ये।bho bhuvaneśvari puṇye dhanye devi dravamayi munivarakanye|

गंगास्तवमिमममलं नित्यं पठति नरो यः स जयति सत्यम् ॥ १२ ॥gaṃgāstavamimamamalaṃ nityaṃ paṭhati naro yaḥ sa jayati satyam || 12 ||

ഫലശ്രുതി 13

येषां हृदये गंगा भक्तिस्तेषां भवति सदा सुखमुक्तिः।yeṣāṃ hṛdaye gaṃgā bhaktisteṣāṃ bhavati sadā sukhamuktiḥ|

मधुराकांता पंझटिकाभिः परमानंदकलितललिताभिः ॥ १३ ॥madhurākāṃtā paṃjhaṭikābhiḥ paramānaṃdakalitalalitābhiḥ || 13 ||

ഫലശ്രുതി 14

गंगास्तोत्रमिदं भवसारं वांछितफलदं विमलं सारम्।gaṃgāstotramidaṃ bhavasāraṃ vāṃchitaphaladaṃ vimalaṃ sāram|

शंकरसेवकशंकररचितं पठति सुखीस्तव इति च समाप्तः ॥ १४ ॥śaṃkarasevakaśaṃkararacitaṃ paṭhati sukhīstava iti ca samāptaḥ || 14 ||