Shiva Mahimna Stotram शिव महिम्न स्तोत्र

श्लोक 1

महिम्नः पारं ते परमविदुषो यद्यसदृशीmahimnaḥ pāraṃ te paramaviduṣo yadyasadṛśī

स्तुतिर्ब्रह्मादीनामपि तदवसन्नास्त्वयि गिरः ।stutirbrahmādīnāmapi tadavasannāstvayi giraḥ |

अथावाच्यः सर्वः स्वमतिपरिणामावधि गृणन्athāvācyaḥ sarvaḥ svamatipariṇāmāvadhi gṛṇan

ममाप्येष स्तोत्रे हर निरपवादः परिकरः ॥ १ ॥mamāpyeṣa stotre hara nirapavādaḥ parikaraḥ || 1 ||

श्लोक 2

अतीतः पन्थानं तव च महिमा वाङ्मनसयोरतद्व्यावृत्त्या यं चकितमभिधत्ते श्रुतिरपि ।atītaḥ panthānaṃ tava ca mahimā vāṅmanasayoratadvyāvṛttyā yaṃ cakitamabhidhatte śrutirapi |

स कस्य स्तोतव्यः कतिविधगुणः कस्य विषयःsa kasya stotavyaḥ katividhaguṇaḥ kasya viṣayaḥ

पदे त्वर्वाचीने पतति न मनः कस्य न वचः ॥ २ ॥pade tvarvācīne patati na manaḥ kasya na vacaḥ || 2 ||

श्लोक 3

मधुस्फीता वाचः परमममृतं निर्मितवतस्तव ब्रह्मन्किं वागपि सुरगुरोर्विस्मयपदम् ।madhusphītā vācaḥ paramamamṛtaṃ nirmitavatastava brahmankiṃ vāgapi suragurorvismayapadam |

मम त्वेतां वाणीं गुणकथनपुण्येन भवतःmama tvetāṃ vāṇīṃ guṇakathanapuṇyena bhavataḥ

पुनामीत्यर्थेऽस्मिन् पुरमथन बुद्धिर्व्यवसिता ॥ ३ ॥punāmītyarthe'smin puramathana buddhirvyavasitā || 3 ||

श्लोक 4

तवैश्वर्यं यत्तज्जगदुदयरक्षाप्रळयकृत्त्रयीवस्तु व्यस्तं तिसृषु गुणभिन्नासु तनुषु ।tavaiśvaryaṃ yattajjagadudayarakṣāpraḷayakṛttrayīvastu vyastaṃ tisṛṣu guṇabhinnāsu tanuṣu |

अभव्यानामस्मिन्वरद रमणीयामरमणींabhavyānāmasminvarada ramaṇīyāmaramaṇīṃ

विहन्तुं व्याक्रोशीं विदधत इहैके जडधियः ॥ ४ ॥vihantuṃ vyākrośīṃ vidadhata ihaike jaḍadhiyaḥ || 4 ||

श्लोक 5

किमीहः किंकायः स खलु किमुपायस्त्रिभुवनंkimīhaḥ kiṃkāyaḥ sa khalu kimupāyastribhuvanaṃ

किमाधारो धाता सृजति किमुपादान इति च ।kimādhāro dhātā sṛjati kimupādāna iti ca |

अतर्क्यैश्वर्ये त्वय्यनवसरदुःस्थो हतधियःatarkyaiśvarye tvayyanavasaraduḥstho hatadhiyaḥ

कुतर्कोऽयं कांश्चिन्मुखरयति मोहाय जगतः ॥ ५ ॥kutarko'yaṃ kāṃścinmukharayati mohāya jagataḥ || 5 ||

श्लोक 6

अजन्मानो लोकाः किमवयववन्तोऽपि जगतामधिष्ठातारं किं भवविधिरनादृत्य भवति ।ajanmāno lokāḥ kimavayavavanto'pi jagatāmadhiṣṭhātāraṃ kiṃ bhavavidhiranādṛtya bhavati |

अनीशो वा कुर्याद्भुवनजनने कः परिकरोanīśo vā kuryādbhuvanajanane kaḥ parikaro

यतो मन्दास्त्वां प्रत्यमरवर संशेरत इमे ॥ ६ ॥yato mandāstvāṃ pratyamaravara saṃśerata ime || 6 ||

श्लोक 7

त्रयी सांख्यं योगः पशुपतिमतं वैष्णवमितिtrayī sāṃkhyaṃ yogaḥ paśupatimataṃ vaiṣṇavamiti

प्रभिन्ने प्रस्थाने परमिदमदः पथ्यमिति च ।prabhinne prasthāne paramidamadaḥ pathyamiti ca |

रुचीनां वैचित्र्यादृजुकुटिलनानापथजुषांrucīnāṃ vaicitryādṛjukuṭilanānāpathajuṣāṃ

नृणामेको गम्यस्त्वमसि पयसामर्णव इव ॥ ७ ॥nṛṇāmeko gamyastvamasi payasāmarṇava iva || 7 ||

श्लोक 8

महोक्षः खट्वाङ्गं परशुरजिनं भस्म फणिनःmahokṣaḥ khaṭvāṅgaṃ paraśurajinaṃ bhasma phaṇinaḥ

कपालं चेतीयत्तव वरद तन्त्रोपकरणम् ।kapālaṃ cetīyattava varada tantropakaraṇam |

सुरास्तां तामृद्धिं दधति तु भवद्भ्रूप्रणिहितांsurāstāṃ tāmṛddhiṃ dadhati tu bhavadbhrūpraṇihitāṃ

न हि स्वात्मारामं विषयमृगतृष्णा भ्रमयति ॥ ८ ॥na hi svātmārāmaṃ viṣayamṛgatṛṣṇā bhramayati || 8 ||

श्लोक 9

ध्रुवं कश्चित्सर्वं सकलमपरस्त्वध्रुवमिदंdhruvaṃ kaścitsarvaṃ sakalamaparastvadhruvamidaṃ

परो ध्रौव्याध्रौव्ये जगति गदति व्यस्तविषये ।paro dhrauvyādhrauvye jagati gadati vyastaviṣaye |

समस्तेऽप्येतस्मिन्पुरमथन तैर्विस्मित इवsamaste'pyetasminpuramathana tairvismita iva

स्तुवञ्जिह्रेमि त्वां न खलु ननु धृष्टा मुखरता ॥ ९ ॥stuvañjihremi tvāṃ na khalu nanu dhṛṣṭā mukharatā || 9 ||

श्लोक 10

तवैश्वर्यं यत्नाद्यदुपरि विरिञ्चो हरिरधःtavaiśvaryaṃ yatnādyadupari viriñco hariradhaḥ

परिच्छेत्तुं यातावनलमनलस्कन्धवपुषः ।paricchettuṃ yātāvanalamanalaskandhavapuṣaḥ |

ततो भक्तिश्रद्धाभरगुरुगृणद्भ्यां गिरिश यत्tato bhaktiśraddhābharagurugṛṇadbhyāṃ giriśa yat

स्वयं तस्थे ताभ्यां तव किमनुवृत्तिर्न फलति ॥ १० ॥svayaṃ tasthe tābhyāṃ tava kimanuvṛttirna phalati || 10 ||

श्लोक 11

अयत्नादापाद्य त्रिभुवनमवैरव्यतिकरंayatnādāpādya tribhuvanamavairavyatikaraṃ

दशास्यो यद्बाहूनभृत रणकण्डूपरवशान् ।daśāsyo yadbāhūnabhṛta raṇakaṇḍūparavaśān |

शिरःपद्मश्रेणीरचितचरणाम्भोरुहबलेःśiraḥpadmaśreṇīracitacaraṇāmbhoruhabaleḥ

स्थिरायास्त्वद्भक्तेस्त्रिपुरहर विस्फूर्जितमिदम् ॥ ११ ॥sthirāyāstvadbhaktestripurahara visphūrjitamidam || 11 ||

श्लोक 12

अमुष्य त्वत्सेवासमधिगतसारं भुजवनंamuṣya tvatsevāsamadhigatasāraṃ bhujavanaṃ

बलात्कैलासेऽपि त्वदधिवसतौ विक्रमयतः।balātkailāse'pi tvadadhivasatau vikramayataḥ|

अलभ्या पातालेऽप्यलसचलिताङ्गुष्ठशिरसिalabhyā pātāle'pyalasacalitāṅguṣṭhaśirasi

प्रतिष्ठा त्वय्यासीद्ध्रुवमुपचितो मुह्यति खलः ॥ १२ ॥pratiṣṭhā tvayyāsīddhruvamupacito muhyati khalaḥ || 12 ||

श्लोक 13

यदृद्धिं सुत्राम्णो वरद परमोच्चैरपि सतीमधश्चक्रे बाणः परिजनविधेयत्रिभुवनः ।yadṛddhiṃ sutrāmṇo varada paramoccairapi satīmadhaścakre bāṇaḥ parijanavidheyatribhuvanaḥ |

न तच्चित्रं तस्मिन्वरिवसितरि त्वच्चरणयोर्न कस्या उन्नत्यै भवति शिरसस्त्वय्यवनतिः ॥ १३ ॥na taccitraṃ tasminvarivasitari tvaccaraṇayorna kasyā unnatyai bhavati śirasastvayyavanatiḥ || 13 ||

श्लोक 14

अकाण्डब्रह्माण्डक्षयचकितदेवासुरकृपाविधेयस्याऽऽसीद्यस्त्रिनयन विषं संहृतवतः ।akāṇḍabrahmāṇḍakṣayacakitadevāsurakṛpāvidheyasyā''sīdyastrinayana viṣaṃ saṃhṛtavataḥ |

स कल्माषः कण्ठे तव न कुरुते न श्रियमहोsa kalmāṣaḥ kaṇṭhe tava na kurute na śriyamaho

विकारोऽपि श्लाघ्यो भुवनभयभङ्गव्यसनिनः ॥ १४ ॥vikāro'pi ślāghyo bhuvanabhayabhaṅgavyasaninaḥ || 14 ||

श्लोक 15

असिद्धार्था नैव क्वचिदपि सदेवासुरनरेasiddhārthā naiva kvacidapi sadevāsuranare

निवर्तन्ते नित्यं जगति जयिनो यस्य विशिखाः ।nivartante nityaṃ jagati jayino yasya viśikhāḥ |

स पश्यन्नीश त्वामितरसुरसाधारणमभूत्sa paśyannīśa tvāmitarasurasādhāraṇamabhūt

स्मरः स्मर्तव्यात्मा न हि वशिषु पथ्यः परिभवः ॥ १५ ॥smaraḥ smartavyātmā na hi vaśiṣu pathyaḥ paribhavaḥ || 15 ||

श्लोक 16

मही पादाघाताद्व्रजति सहसा संशयपदंmahī pādāghātādvrajati sahasā saṃśayapadaṃ

पदं विष्णोर्भ्राम्यद्भुजपरिघरुग्णग्रहगणम् ।padaṃ viṣṇorbhrāmyadbhujaparigharugṇagrahagaṇam |

मुहुर्द्यौर्दौस्थ्यं यात्यनिभृतजटाताडिततटाmuhurdyaurdausthyaṃ yātyanibhṛtajaṭātāḍitataṭā

जगद्रक्षायै त्वं नटसि ननु वामैव विभुता ॥ १६ ॥jagadrakṣāyai tvaṃ naṭasi nanu vāmaiva vibhutā || 16 ||

श्लोक 17

वियद्व्यापी तारागणगुणितफेनोद्गमरुचिःviyadvyāpī tārāgaṇaguṇitaphenodgamaruciḥ

प्रवाहो वारां यः पृषतलघुदृष्टः शिरसि ते ।pravāho vārāṃ yaḥ pṛṣatalaghudṛṣṭaḥ śirasi te |

जगद्द्वीपाकारं जलधिवलयं तेन कृतमित्यनेनैवोन्नेयं धृतमहिम दिव्यं तव वपुः ॥ १७ ॥jagaddvīpākāraṃ jaladhivalayaṃ tena kṛtamityanenaivonneyaṃ dhṛtamahima divyaṃ tava vapuḥ || 17 ||

श्लोक 18

रथः क्षोणी यन्ता शतधृतिरगेन्द्रो धनुरथोrathaḥ kṣoṇī yantā śatadhṛtiragendro dhanuratho

रथाङ्गे चन्द्रार्कौ रथचरणपाणिः शर इति ।rathāṅge candrārkau rathacaraṇapāṇiḥ śara iti |

दिधक्षोस्ते कोऽयं त्रिपुरतृणमाडम्बरविधिर्विधेयैः क्रीडन्त्यो न खलु परतन्त्राः प्रभुधियः ॥ १८ ॥didhakṣoste ko'yaṃ tripuratṛṇamāḍambaravidhirvidheyaiḥ krīḍantyo na khalu paratantrāḥ prabhudhiyaḥ || 18 ||

श्लोक 19

हरिस्ते साहस्रं कमलबलिमाधाय पदयोर्यदेकोने तस्मिन्निजमुदहरन्नेत्रकमलम् ।hariste sāhasraṃ kamalabalimādhāya padayoryadekone tasminnijamudaharannetrakamalam |

गतो भक्त्युद्रेकः परिणतिमसौ चक्रवपुषाgato bhaktyudrekaḥ pariṇatimasau cakravapuṣā

त्रयाणां रक्षायै त्रिपुरहर जागर्ति जगताम् ॥ १९ ॥trayāṇāṃ rakṣāyai tripurahara jāgarti jagatām || 19 ||

श्लोक 20

क्रतौ सुप्ते जाग्रत्त्वमसि फलयोगे क्रतुमतांkratau supte jāgrattvamasi phalayoge kratumatāṃ

क्व कर्म प्रध्वस्तं फलति पुरुषाराधनमृते ।kva karma pradhvastaṃ phalati puruṣārādhanamṛte |

अतस्त्वां सम्प्रेक्ष्य क्रतुषु फलदानप्रतिभुवंatastvāṃ samprekṣya kratuṣu phaladānapratibhuvaṃ

श्रुतौ श्रद्धां बध्वा दृढपरिकरः कर्मसु जनः ॥ २० ॥śrutau śraddhāṃ badhvā dṛḍhaparikaraḥ karmasu janaḥ || 20 ||

श्लोक 21

क्रियादक्षो दक्षः क्रतुपतिरधीशस्तनुभृतामृषीणामार्त्विज्यं शरणद सदस्याः सुरगणाः ।kriyādakṣo dakṣaḥ kratupatiradhīśastanubhṛtāmṛṣīṇāmārtvijyaṃ śaraṇada sadasyāḥ suragaṇāḥ |

क्रतुभ्रेषस्त्वत्तः क्रतुफलविधानव्यसनिनोkratubhreṣastvattaḥ kratuphalavidhānavyasanino

ध्रुवं कर्तुः श्रद्धाविधुरमभिचाराय हि मखाः ॥ २१ ॥dhruvaṃ kartuḥ śraddhāvidhuramabhicārāya hi makhāḥ || 21 ||

श्लोक 22

प्रजानाथं नाथ प्रसभमभिकं स्वां दुहितरंprajānāthaṃ nātha prasabhamabhikaṃ svāṃ duhitaraṃ

गतां रोहिद्भूतां रिरमयिषुमृष्यस्य वपुषा ।gatāṃ rohidbhūtāṃ riramayiṣumṛṣyasya vapuṣā |

धनुःपाणेर्यातं दिवमपि सपत्राकृतममुंdhanuḥpāṇeryātaṃ divamapi sapatrākṛtamamuṃ

त्रसन्तं तेऽद्यापि त्यजति न मृगव्याधरभसः ॥ २२ ॥trasantaṃ te'dyāpi tyajati na mṛgavyādharabhasaḥ || 22 ||

श्लोक 23

स्वलावण्याशंसा धृतधनुषमह्नाय तृणवत्पुरः प्लुष्टं दृष्ट्वा पुरमथन पुष्पायुधमपि ।svalāvaṇyāśaṃsā dhṛtadhanuṣamahnāya tṛṇavatpuraḥ pluṣṭaṃ dṛṣṭvā puramathana puṣpāyudhamapi |

यदि स्त्रैणं देवी यमनिरतदेहार्धघटनादवैति त्वामद्धा बत वरद मुग्धा युवतयः ॥ २३ ॥yadi straiṇaṃ devī yamaniratadehārdhaghaṭanādavaiti tvāmaddhā bata varada mugdhā yuvatayaḥ || 23 ||

श्लोक 24

श्मशानेष्वाक्रीडा स्मरहर पिशाचाः सहचराश्चिताभस्मालेपः स्रगपि नृकरोटीपरिकरः।śmaśāneṣvākrīḍā smarahara piśācāḥ sahacarāścitābhasmālepaḥ sragapi nṛkaroṭīparikaraḥ|

अमङ्गल्यं शीलं तव भवतु नामैवमखिलंamaṅgalyaṃ śīlaṃ tava bhavatu nāmaivamakhilaṃ

तथाऽपि स्मर्तॄणां वरद परमं मङ्गलमसि ॥ २४ ॥tathā'pi smartṝṇāṃ varada paramaṃ maṅgalamasi || 24 ||

श्लोक 25

मनः प्रत्यक्चित्ते सविधमवधायात्तमरुतःmanaḥ pratyakcitte savidhamavadhāyāttamarutaḥ

प्रहृष्यद्रोमाणः प्रमदसलिलोत्सङ्गितदृशः ।prahṛṣyadromāṇaḥ pramadasalilotsaṅgitadṛśaḥ |

यदालोक्याह्लादं ह्रद इव निमज्यामृतमयेyadālokyāhlādaṃ hrada iva nimajyāmṛtamaye

दधत्यन्तस्तत्त्वं किमपि यमिनस्तत्किल भवान् ॥ २५ ॥dadhatyantastattvaṃ kimapi yaminastatkila bhavān || 25 ||

श्लोक 26

त्वमर्कस्त्वं सोमस्त्वमसि पवनस्त्वं हुतवहस्त्वमापस्त्वं व्योम त्वमु धरणिरात्मा त्वमिति च ।tvamarkastvaṃ somastvamasi pavanastvaṃ hutavahastvamāpastvaṃ vyoma tvamu dharaṇirātmā tvamiti ca |

परिच्छिन्नामेवं त्वयि परिणता बिभ्रति गिरंparicchinnāmevaṃ tvayi pariṇatā bibhrati giraṃ

परं विद्मस्तत्त्वं वयमिह तु यत्त्वं न भवसि ॥ २६ ॥paraṃ vidmastattvaṃ vayamiha tu yattvaṃ na bhavasi || 26 ||

श्लोक 27

त्रयी तिस्रो वृत्तीस्त्रिभुवनमथो त्रीनपि सुरानकाराद्यैर्वर्णैस्त्रिभिरभिदधत्तीर्णविकृति ।trayī tisro vṛttīstribhuvanamatho trīnapi surānakārādyairvarṇaistribhirabhidadhattīrṇavikṛti |

तुरीयं ते धाम ध्वनिभिरविरुन्धानमणुभिःturīyaṃ te dhāma dhvanibhiravirundhānamaṇubhiḥ

समस्तव्यस्तं त्वां शरणद गृणात्योमिति पदम् ॥ २७ ॥samastavyastaṃ tvāṃ śaraṇada gṛṇātyomiti padam || 27 ||

श्लोक 28

भवः शर्वो रुद्रः पशुपतिरथोग्रः सह महांस्तथा भीमेशानाविति यदभिधानाष्टकमिदम् ।bhavaḥ śarvo rudraḥ paśupatirathograḥ saha mahāṃstathā bhīmeśānāviti yadabhidhānāṣṭakamidam |

अमुष्मिन्प्रत्येकं प्रविचरति देव श्रुतिरपिamuṣminpratyekaṃ pravicarati deva śrutirapi

प्रियायास्मै धाम्ने प्रविहितनमस्योऽस्मि भवते ॥ २८ ॥priyāyāsmai dhāmne pravihitanamasyo'smi bhavate || 28 ||

श्लोक 29

नमो नेदिष्ठाय प्रियदव दविष्ठाय च नमोnamo nediṣṭhāya priyadava daviṣṭhāya ca namo

नमः क्षोदिष्ठाय स्मरहर महिष्ठाय च नमः।namaḥ kṣodiṣṭhāya smarahara mahiṣṭhāya ca namaḥ|

नमो वर्षिष्ठाय त्रिनयन यविष्ठाय च नमोnamo varṣiṣṭhāya trinayana yaviṣṭhāya ca namo

नमः सर्वस्मै ते तदिदमिति शर्वाय च नमः ॥ २९ ॥namaḥ sarvasmai te tadidamiti śarvāya ca namaḥ || 29 ||

श्लोक 30

बहुलरजसे विश्वोत्पत्तौ भवाय नमो नमःbahularajase viśvotpattau bhavāya namo namaḥ

प्रबलतमसे तत्संहारे हराय नमो नमः।prabalatamase tatsaṃhāre harāya namo namaḥ|

जनसुखकृते सत्त्वोद्रिक्तौ मृडाय नमो नमःjanasukhakṛte sattvodriktau mṛḍāya namo namaḥ

प्रमहसि पदे निस्त्रैगुण्ये शिवाय नमो नमः ॥ ३० ॥pramahasi pade nistraiguṇye śivāya namo namaḥ || 30 ||

श्लोक 31

कृशपरिणति चेतः क्लेशवश्यं क्व चेदंkṛśapariṇati cetaḥ kleśavaśyaṃ kva cedaṃ

क्व च तव गुणसीमोल्लङ्घिनी शश्वदृद्धिः ।kva ca tava guṇasīmollaṅghinī śaśvadṛddhiḥ |

इति चकितममन्दीकृत्य मां भक्तिराधाद्वरद चरणयोस्ते वाक्यपुष्पोपहारम् ॥ ३१ ॥iti cakitamamandīkṛtya māṃ bhaktirādhādvarada caraṇayoste vākyapuṣpopahāram || 31 ||

श्लोक 32

असितगिरिसमं स्यात्कज्जलं सिन्धुपात्रेasitagirisamaṃ syātkajjalaṃ sindhupātre

सुरतरुवरशाखा लेखनी पत्रमुर्वी ।surataruvaraśākhā lekhanī patramurvī |

लिखति यदि गृहीत्वा शारदा सर्वकालंlikhati yadi gṛhītvā śāradā sarvakālaṃ

तदपि तव गुणानामीश पारं न याति ॥ ३२ ॥tadapi tava guṇānāmīśa pāraṃ na yāti || 32 ||

फलश्रुति 33

असुरसुरमुनीन्द्रैरर्चितस्येन्दुमौलेर्ग्रथितगुणमहिम्नो निर्गुणस्येश्वरस्य ।asurasuramunīndrairarcitasyendumaulergrathitaguṇamahimno nirguṇasyeśvarasya |

सकलगुणवरिष्ठः पुष्पदन्ताभिधानोsakalaguṇavariṣṭhaḥ puṣpadantābhidhāno

रुचिरमलघुवृत्तः स्तोत्रमेतच्चकार ॥ ३३ ॥ruciramalaghuvṛttaḥ stotrametaccakāra || 33 ||

फलश्रुति 34

अहरहरनवद्यं धूर्जटेः स्तोत्रमेतत्aharaharanavadyaṃ dhūrjaṭeḥ stotrametat

पठति परमभक्त्या शुद्धचित्तः पुमान्यः ।paṭhati paramabhaktyā śuddhacittaḥ pumānyaḥ |

स भवति शिवलोके रुद्रतुल्यस्तथाऽत्रsa bhavati śivaloke rudratulyastathā'tra

प्रचुरतरधनायुःपुत्रवान्कीर्तिमांश्च ॥ ३४ ॥pracurataradhanāyuḥputravānkīrtimāṃśca || 34 ||

फलश्रुति 35

महेशान्नापरो देवो महिम्नो नापरा स्तुतिः ।maheśānnāparo devo mahimno nāparā stutiḥ |

अघोरान्नापरो मन्त्रो नास्ति तत्त्वं गुरोः परम् ॥ ३५ ॥aghorānnāparo mantro nāsti tattvaṃ guroḥ param || 35 ||

फलश्रुति 36

दीक्षादानं तपस्तीर्थं ज्ञानं यागादिकाः क्रियाः ।dīkṣādānaṃ tapastīrthaṃ jñānaṃ yāgādikāḥ kriyāḥ |

महिम्नस्तवपाठस्य कलां नार्हति षोडशीम् ॥ ३६ ॥mahimnastavapāṭhasya kalāṃ nārhati ṣoḍaśīm || 36 ||

फलश्रुति 37

कुसुमदशननामा सर्वगन्धर्वराजःkusumadaśananāmā sarvagandharvarājaḥ

शशिधरवरमौलेर्देवदेवस्य दासः ।śaśidharavaramaulerdevadevasya dāsaḥ |

स गुरुनिजमहिम्नो भ्रष्ट एवास्य रोषात्sa gurunijamahimno bhraṣṭa evāsya roṣāt

स्तवनमिदमकार्षीद्दिव्यदिव्यं महिम्नः ॥ ३७ ॥stavanamidamakārṣīddivyadivyaṃ mahimnaḥ || 37 ||

फलश्रुति 38

सुरवरमुनिपूज्यं स्वर्गमोक्षैकहेतुंsuravaramunipūjyaṃ svargamokṣaikahetuṃ

पठति यदि मनुष्यः प्राञ्जलिर्नान्यचेताः ।paṭhati yadi manuṣyaḥ prāñjalirnānyacetāḥ |

व्रजति शिवसमीपं किन्नरः स्तूयमानःvrajati śivasamīpaṃ kinnaraḥ stūyamānaḥ

स्तवनमिदममोघं पुष्पदन्तप्रणीतम् ॥ ३८ ॥stavanamidamamoghaṃ puṣpadantapraṇītam || 38 ||

फलश्रुति 39

श्रीपुष्पदन्तमुखपङ्कजनिर्गतेनśrīpuṣpadantamukhapaṅkajanirgatena

स्तोत्रेण किल्बिषहरेण हरप्रियेण ।stotreṇa kilbiṣahareṇa harapriyeṇa |

कण्ठस्थितेन पठितेन समाहितेनkaṇṭhasthitena paṭhitena samāhitena

सुप्रीणितो भवति भूतपतिर्महेशः ॥ ३९ ॥suprīṇito bhavati bhūtapatirmaheśaḥ || 39 ||

फलश्रुति 40

इत्येषा वाङ्मयी पूजा श्रीमच्छङ्करपादयोः ।ityeṣā vāṅmayī pūjā śrīmacchaṅkarapādayoḥ |

अर्पिता तेन देवेशः प्रीयतां मे सदाशिवः ॥ ४० ॥arpitā tena deveśaḥ prīyatāṃ me sadāśivaḥ || 40 ||